نمیدانم چرا هرکی میخواهد داستان بنویسد فکر میکند که هرچه داستانش گنگتر باشد داستان قویتری نوشته و یا اگر فضای داستانش را تاریک و سیاه کند نویسنده بهتری است.
سرهم کردن جملاتی گنگ و بی سروته و یا فضاهای سورئال و غیرواقعی ایجاد کردن هنر نیست. هنر این است که نویسنده تبحر و ذوق نویسندگی و زاویه دیدش را به مخاطب نشان دهد و مخاطب را مجذوب اثر خود کند، مهم نیست در چه ژانری باشد. میتواند این نوشته یک داستان عادی بدون هیچ طمطراق و در یک فضای کاملا بدون تشنج و ساده باشد.
پ.ن: موقع نوشتن این متن یاد فیلم "درباره الی" افتادم، یک فیلم فوق العاده و یک داستان ساده ولی پر از ظرایف فیلمسازی و بازیگری.
سرهم کردن جملاتی گنگ و بی سروته و یا فضاهای سورئال و غیرواقعی ایجاد کردن هنر نیست. هنر این است که نویسنده تبحر و ذوق نویسندگی و زاویه دیدش را به مخاطب نشان دهد و مخاطب را مجذوب اثر خود کند، مهم نیست در چه ژانری باشد. میتواند این نوشته یک داستان عادی بدون هیچ طمطراق و در یک فضای کاملا بدون تشنج و ساده باشد.
پ.ن: موقع نوشتن این متن یاد فیلم "درباره الی" افتادم، یک فیلم فوق العاده و یک داستان ساده ولی پر از ظرایف فیلمسازی و بازیگری.
